arkadaşlar derdimi komple dökmek istiyorum başka anlatacağım yer yok, okuyanlara teşekkür ederim şimdiden. ben biraz asosyal birisiyim her okul değişikliğinde veya bir şey yaşandığında stres yaşıyorum. ancak ortam falan olunca da seviyorum. şimdi durumlar biraz daha farklı. ailemle aram çok iyi her şeyi beraber yapıyoruz ancak şimdi ayrılık vakti geldi. samsunda yasiyordum giresuna gideceğim okumak için. büyük avantajlarım var örneğin: 2 3saatlik yol uzaklığı hafta sonu veya hafta içi git gel yapma sansimizi artırıyor. diş hekimliği okuyacagim ve tek kişilik özel yurtta kalacağım, laptop falan var internet çok iyi, her şey güzel hayal gibi gözüküyor. ancak ben aklıma bunları getiremiyorum. sanki yalniz kalacakmisim hissi var ailem yok hissi var giresun çok küçük ne yapacağım diye düşünüp duruyorum. ha samsundayken napiyordum yine bütün gün oyun oynuyordum telefona bakıyordum evde okul dışında. ancak şimdi yine öyle düşünemiyorum. babam bugün bi tur gezdirmeye getirdi baş başa bu zamana kadar aglamazken simdi adamın önünde çöktüm.. sizden bi moral istiyorum sadece biraz yalnızlığımı alsa da yeterli.
Son düzenleme: