Yalnış anlamayın tartışmak için burda değilim sadece ilgilenen insanların fikirlerine danışmak istiyorum.
İslam öncesi arapların Allah'a inandığını biliyoruz.
Andolsun ki onlara, "Gökleri ve yeri yaratan, güneşi ve ayı buyruğu altında tutan kimdir?" diye sorsan "Allah" derler. O halde nasıl (haktan) çevrilip döndürülüyorlar? (Ankebut 61)
Allah Arapların veyahut Kabenin temel tanrısı değildi. İbrahim'in ve İsa'nın Kabe'de putu olmasına rağmen Allah'ın putu yoktu. Allah bu dünyayı ve öteki dünyayı yaratmış ULAŞILMAZ bir Tanrı idi.
Bu yüzden ona dua edilmezdi onun altındaki diğer tanrılara (Lat Menat Uzza Hubal vb.) dua ederlerdi yani aracı görürlerdi. Allah sadece çok acil durumlarda tabiri caizse rahatsız edilebilirdi.
Max Müller'in tabiriyle bu hedonizmdir.
Bir de kahin meselesi var. İslam öncesi arap toplumunda Tanrıların dualara olan verdikleri karşılıklar kahinler aracılığıyla iletilirdi. AMA KAHİNLER BİLE ALLAH İLE İLETİŞİM KURAMAZDI. Bu yüzden Hz. Muhammed'in vahiy iddiası çok büyük ve pagan araplar için imkansız bir iddia idi. Çünkü Muhammed Peygamber Arap Panteonundaki herhangi bir tanrıdan değil direkt Allah'tan vahiy aldığını söylüyordu.
Peki bugün Tarikatların Allah anlayışı bununla neredeyse aynı değil mi
Onlar şeyh olmadan Allah'a ulaşamayacağımızı söylüyorlar. Rabıta gibi bir inançları var. Şeyhin yolundan gidenlerin direk cennete gireceği şefaat edeceği vb. şeylere inanıyolar. Arada çok bi fark göremiyorum
Sizce İslam öncesi arap paganlar ve tarikatlarla ilgili yaptığım tespitim doğru mu
