Özgüven problemi nasıl aşılır?

Falcon 9

80+
Katılım
27 Nisan 2025
Mesajlar
341
Reaksiyon skoru
156
Merhabalar, 17 yaşındayım ve özgüven problemim var. Şöyle açıklayayım: Pandemiye kadar inanılmaz sosyal bir çocuktum. Küçüktüm ama atılgandım, her şeye hevesliydim ve en azından kendime güveniyordum. Pandemi başladığında, ilk yıl hâlâ aynıydım; sokağa çıkma yasağına rağmen dışarıdan eve gelmez, hep arkadaşlarımla takılır, gezer ve sosyalleşirdim.

Fakat birden PC bağımlısı bir çocuğa dönüştüm. Yaklaşık 7. sınıftan 10. sınıfa kadar PC bağımlısı, asosyal ve psikolojisi bozuk biriydim. Baya rezalet bir durumdaydım; kendime bakmaz, yediğime içtiğime dikkat etmez, günde 12 saat oyun oynar, hiç kimseyle iletişime geçmez, dışarı adım bile atmazdım ve obeziteye doğru gidiyordum.

Son 1 yıldır ise hayatıma her yönden düzen getirdim. Spora başladım, oyunları büyük ölçüde bıraktım ve kişisel hijyenime dikkat ediyorum. Kısaca, şu an her yönden daha iyiyim ve bunu çevrem de fark ediyor. İnsanlar “Şu anki halin baya iyi” diyor ve ben de farkındayım.

74 kg ve 180 cm boyundayım; benim için gayet atletik ve fit bir fiziğim var. 8 aydır spor yapıyor, beslenmeme dikkat ediyor ve koşulara çıkıyorum.

Ama insanlarla etkileşim konusunda hâlâ çok çekingenim. Kız-erkek, genç-yaşlı fark etmez; sohbet edemiyorum. Benden büyük ya da küçük olması da fark etmiyor. 9-10. sınıfta çok ciddi zorbalıklara uğramıştım ve şu an o kişilerle ilişkimi kestim. Yine de, hayatımdaki çoğu şeyi düzene sokmama rağmen bu problem hâlâ var.

Bunun en büyük sebebi, insanların düşüncelerini fazla kafama takmam. Yani mesele sosyalleşmek değil; 3 senedir aynı sınıfta olduğum kişilerle 2 yıl boyunca hiç iletişim kurmadım ve şimdi birden kurarsam, onların nasıl tepki vereceğini düşünüp çekiniyorum; anormal karşılarlar mı diye kafamda kuruyorum.

Mesela, en yakın arkadaşlarımdan biri belki de okulun en sosyal çocuğu. Sadece onunla takılsam, çok fazla insanla tanışıp konuşabilir ve sosyalleşebilirim. Ama dediğim gibi, kafamdaki mesele sosyalleşmek değil; sosyalleşmeye çalışınca insanların verebileceği (belki de asla vermeyecekleri) tepkileri kafamda kurup çekinmem.

Bunu nasıl aşabilirim? En azından basit tavsiyeler verirseniz sevinirim.
 
sende ankisyete var muhtemelen bendede var oradan biliyorum. ben ilaç kullandım ilaç ilk başlarda baya iyi geliyor ama sonra bi etkisi yok gibi gelmeye başladı. sporda iyi spor yaptığın süreyi arttırmaya çalış.
 
Hocam bu biraz elalem ne derle de alakalı bi durum olabilir küçüklükten beri aman onu yapma millet laf eder, aman bunu söyleme millet ne düşünür, o öyle olmaz böyle olur gibi gibi sürekli baskı altında büyüdüm diyebilirim ve buda bana ister istemez birşeyi yaparken 5 kez düşünme veya direkt yapmaktan vazgeçme, çekinme gibi durumlar yarattı. okulda soruları cevaplamak için parmak kaldıramaz oldum. hiçbi ilaç kullanmadım sadece bir gün böyle işin a ****** dedim ve kimseyi umursamamayı tercih ettim önceden yapmadığım hareketleri bir kere yaptığımda insanların farklı tepkiler verdiğini ve farklı şeyler düşündüğünü gördüm. sonra dedim ki sessizde kalsan çok geveze de olsan, hiperaktif de olsan içine kapanıkta olsan insanlar sürekli bir şey düşünüyor ve konuşuyor, Bende dedim ki o zaman hiçbir anlamı yok o günden sonra kimsenin ne düşünüp ne konuştuğu umrumda olmadı şuan sosyal hayatımda da hep ben ön plandayım ve her işimde içerde veya dışarıda kimseden çekinmeden hayatıma devam ediyorum ve konuşan her türlü konuşuyor sadece ince çizgi senin onları ne kadar s**** taktığın afedersin. Atalarımız güzel söylemiş ''İnsanların ağzı torba değil ki büzesin'' diye.
 
Geri
Top