Merhabalar, size bir şey danışmak ve az da olsa fikir almak istiyorum.
Öncelikle tarif edemeyeceğim derecede bozuk, rezalet bir ailem var. Dört kardeşiz ve anne-babamız, asla anne baba olmayı bilmeyen ve bunu hak etmeyen insanlar. Geçmişte yaşadıkları acıları bizden çıkaran, kendileri yaşayamadığı için bizim de çocukluğumuzu yaşamamıza izin vermeyen tipler.
Konuyu fazla uzatmak istemiyorum çünkü burada yazılacak 3–5 satırla bitecek şeyler değil. Eskiden ablamın aileme karşı tavrında haksız olduğunu düşünürdüm ama şu an yüzde yüz hak veriyorum ve kardeşlerimin de aynı şeyleri yaşamasını istemiyorum.
17 yaşındayım ve akademik olarak gayet başarılı bir öğrenciyim. Yani üniversite okumak istersem, iyi sıralamalarla iyi bir bölüm kazanabileceğime inanıyorum. Ancak üniversite okuyacak olursam mutlaka başka bir şehirde okumam gerekir ve üniversite süresince yine ailemden maddi destek almak zorunda kalacağım.
Öte yandan, akademik olarak iyi bir öğrenci olmama rağmen sırf bu ortamdan en kısa sürede kopmak için liseyi bitirip üniversiteyi, vs. boşverip kendi başıma bir şeyler denesem mi diye düşünüyorum. Aklımda net bir plan yok ama tiksinti seviyesi o kadar yüksek ki tek hedefim en kısa sürede bağımı koparmak.
Buraya yazma sebebim; hayatın zorluklarını az çok görmüş, neyin ne kadar zor olduğunu bilen abilerimden ve ablalarımdan fikir almak istemem.
Üniversite okumanın yada liseyi bitirip plansızca hayata atılmayı denemenin riskleri, artıları ve eksileri nelerdir, bunu bilmek istiyorum.
Yanıt veren herkese şimdiden teşekkürler.
Öncelikle tarif edemeyeceğim derecede bozuk, rezalet bir ailem var. Dört kardeşiz ve anne-babamız, asla anne baba olmayı bilmeyen ve bunu hak etmeyen insanlar. Geçmişte yaşadıkları acıları bizden çıkaran, kendileri yaşayamadığı için bizim de çocukluğumuzu yaşamamıza izin vermeyen tipler.
Konuyu fazla uzatmak istemiyorum çünkü burada yazılacak 3–5 satırla bitecek şeyler değil. Eskiden ablamın aileme karşı tavrında haksız olduğunu düşünürdüm ama şu an yüzde yüz hak veriyorum ve kardeşlerimin de aynı şeyleri yaşamasını istemiyorum.
17 yaşındayım ve akademik olarak gayet başarılı bir öğrenciyim. Yani üniversite okumak istersem, iyi sıralamalarla iyi bir bölüm kazanabileceğime inanıyorum. Ancak üniversite okuyacak olursam mutlaka başka bir şehirde okumam gerekir ve üniversite süresince yine ailemden maddi destek almak zorunda kalacağım.
Öte yandan, akademik olarak iyi bir öğrenci olmama rağmen sırf bu ortamdan en kısa sürede kopmak için liseyi bitirip üniversiteyi, vs. boşverip kendi başıma bir şeyler denesem mi diye düşünüyorum. Aklımda net bir plan yok ama tiksinti seviyesi o kadar yüksek ki tek hedefim en kısa sürede bağımı koparmak.
Buraya yazma sebebim; hayatın zorluklarını az çok görmüş, neyin ne kadar zor olduğunu bilen abilerimden ve ablalarımdan fikir almak istemem.
Üniversite okumanın yada liseyi bitirip plansızca hayata atılmayı denemenin riskleri, artıları ve eksileri nelerdir, bunu bilmek istiyorum.
Yanıt veren herkese şimdiden teşekkürler.
