Yusufya
80+ Bronze
- Katılım
- 15 Ağustos 2020
- Mesajlar
- 1,247
Dahası
Hayatımın belki son 5-6 yılını obez olarak geçirdim. anne babamın tam ayrıldığı zamandı. hastaneye yatmıştım ve bana ismi TİNÜ(Tübülointerstisyel nefrit ve Üveit) olan bir hastalık tanısı koyuldu. 2-3 senemi hastanede geçirdim. kan vermek travma olmuştu bana. ama teşhiste tam doğru değildi sanırsam, çünkü hastalık sırasıyla önce böbreğime, sonra gözlerime sonra da ciğerlerime vurdu. nedeni belirsizdi sanırsam. neyse bu vadede kortizon kullanmaya başladım ve kortizon bana aşırı kilo aldırdı. son zamanlarda artık nötr devam ederken bana haftalık olarak tam olarak ne olduğunu bilmediğim (kemoterapik iğne diye duydum) iğneler yapılmaya başladı ama öyle kemoterapinin etkisi gibi bir şey yoktu. sonra ben bir gece anneme gittim ve ben bıktım bu işlerden dedim. ağır depresyon içerisinde, 9-10 yaşımda intihar düşüncelerim vardı. nasıl olduysa iğneleri doktorumdan gizli bıraktık, (19 nisan 2019'du tarih) ben yaklaşık 6 ay sonra doktora gittim ve bütün kan değerlerim normale dönüyordu. neyse çok şükür atlattım hastalığı, kortizonun etkileri geçti vs vs derken ara karantina girdi ve iyice obez oldum, diyete ilk başladığımda 158cm, 80kg ve %30 yağ oranım vardı. yavaşça kilo verdim ve en son 72kg 168cm olmuştum (2021 yazı) sonra o yazın sonu 8. sınıfa başlarken hadi gaza geldim falan bir kızla tanıştım. defneydi ismi. ilk gordugum gibi aşık oldum kıza ama nasıl yani ilk 3 ay uyuyamadım ilk aşk falan. sonra o arkadaş grubum içinde ömer diye bir arkadaşım vardı onla aramız güçlendi, ikimizde sosyal medyada gym ile ilgili şeyler görüyorduk. mart 2022, spora başladım. nisan mayıs gittim ve lgs geldi, son ay bıraktım sporu lgsye çalışım azcık, kafa çalışıyo zaten az buz çalışmayla 2,74lük dilime girdim 450 puanla. sonra normalde devlete gidecektim işte annem ted var dedi senin kafa çalışıyo IB okursun dedi gittik %50 burs aldım ve girdim. hazırlık atlama sınavında okul 4.sü oldum ve 9a başladım. haydaa bu ted ne zor okulmuş ya dedim, çok zorluyorlar bizi tamamen üniversiteye odaklı bir okul, neyse deneme sınavlarım iyi 9ların arasında hep ilk 20lerdeyim. ama bir taraftan annem ve babam barıştı işte biraz iyi oldular benim için. sonra annem babama bir hata yaptı bende şahit oldum. babam sinirlendi yine bozuştular. bu beni fazlaca üzdü zaten. bir de o sırada lisanslı baskete başlamıştım. neyse haftanın 2 günü basket, 4 günü spora gidiyordum. iyi güzel gelişiyorum vücudum iyileşiyor yağ oranım düşüyor derken baktım ki, ben hala asosyalim. okulun ortamına o kadar uzağım ki, hiç kimseyi tanımıyorum. arkadaşlarım konuşuyor onun kiss count 4 bunun 7 bunun 8 ulan benim sevgiliyi bırak flörtüm bile yok. bir taraftan da bunun derdi başladı bu günlerde, sosyal becerilerim berbat. vücudum güzel(eskiye göre) ama hala arkadaşlarımın yakınından bile geçemem. bir tarafta basket gym, bir tarafta ödev çabası, bir tarafta ise arkadaşlarla aram bir taraf daha da ailemle uğraş(hafta içleri annemlerdeyim ama annemle aram kötü kavga ediyoruz bu aralar). çok zorlanıyorum, kafama takmasam olmuyor yani ben duygusal bir adamım. ne yapabilirim sizce bu durumdan az da olsa kurtulmak için?