Bizim sınıfta bir kız var blackpink videoları çekiyor gitmiş sınıfı shipleyin yazmış yani bir kızın ismi kalp bir erkeğin ismi diye yazın demiş biri benim adımla video çeken kızın adını yazmış bir kız da benle dalga geçmiş bunla olunmaz diye
Kızın bunu demesindeki sebebi hiç merak ettin mi?
Ya da bu kadar basit, gereksiz bir olayı neden sürekli hafızanda tazelediğini?
Tek bir neden var: Özgüvenin yok.
Özgüvenin olmadığı için de insanların senin hakkında olan düşüncelerini çok fazla önemsiyorsun.
Orta okul ve lisenin 9. sınıfında tıpkı senin gibiydim.
Sadece LOL oynuyor, okula gidiyor ya da bilgisayardan bir şeyler yapıyordum (siber güvenlik, kodlama vs.)
Ailem sürekli "ders çalış" dese de ben bu döngümden hiç bir zaman çıkmadım çünkü istediğim şey kitaptaki doğru cevapları bulmak değil, tutkum için çalışmaktı.
9. Sınıfa geçtikten sonra saç tarzımı değiştirdim ve yukarıya doğru kaldırdım. Ama saçlarım o kadar sık ki şekil almıyor + iğrenç gözüküyordu. (Mandal tutturuyordum

sen hesap et.) Her neyse saçımın şeklini alması ortalama 4 ay aldı. 4 ay boyunca "saçını inek mi yalamış, düğüne mi gidiyorsun, bu ne .." gibi pek çok yorum aldım. O Sırada özgüvenim yeni yeni oturduğu için hiç birisini umursamadım ama halen gerçek değerimin farkında değildim.
10. sınıfta bana zorbalık yapanların içinden geçtim, artık sınıfta kimse bana karşı bir zorbalık yapamıyordu (ağız dalaşı olur ama o da okulun tadıdır

).
11. Sınıftayken 12. sınıfa giden bir kız arkadaşım olmuştu. O zamanlar bunun da lafını yapıyor + değişik bir şekilde saygı görüyordum. (sonrasında kız hayatımın 2 yılının içine etti orası ayrı

)
Neyse şimdi söylemek istediğim yere geleyim.
Hayatının hiç bir anından pişmanlık yaşama, insanların senin hakkında ne düşündükleri, söylediklerini umursama (en babası 90 yıl yaşayacak sonra toprak olacak) anın tadını çıkart, kendi değerinin farkına var.
Geçmişte "özgüvensiz, içime kapanık olmasaydım" belki şu an yaşadığım hayatı yaşayamacaktım.
Özgüvenim, arkadaşım olmadığı için yalnızlaştım. Yalnızlaştığım için sürekli araştırdım ve kendimi geliştirdim. Kendimi geliştirdiğim için de lise de öğretmenlerimin gözü önünde benim için "Garsonluk falan yapabilir mi" sorusuna "
HAYIR" diyenlerin tamamı işsiz (keşke işleri olsaydı ama değinmek istediğim noktayı anladın sen..)
Bu yüzden bütün yaşadığın şeyleri "kalıcı" sanma.
Bundan 8-10 yıl sonra gülerek hatırlayacak ve güzel zamanlardı be diyeceksin
