Domdom Kurşunu
80+
- Katılım
- 27 Nisan 2025
- Mesajlar
- 417
- Reaksiyon skoru
- 194
- Konu Sahibi Konu Sahibi
- #27
Hocam, üşenmeyip okuyacaksan anlatıyorum. İlk başlardan emin olma anıma kadar aşama aşama aktarıyorum:değmez mi? dostum yani ben de genel olarak mantıkçı bi insanım ama adamın durumunu duygusunu yaşadığı yaşayabileceği şeyleri bilmeden böyle bakamayız bence ve genel anlamda diyorum bunu aşk işlerinin akademik başarıya etkisi abartılıyor yani birçok sevgilisi falan olup iyi derece yapan hatta bu şekilde bir ilişkisi olması belki de işine yaramış insan gördüm üstelik dediğim gibi bir de adamın içinde kalacak olması belki o şekilde onu tüketmesi durumu var ne demiş doc ock aşk gibi karmaşık bi duyguyu içinde tutarsan seni hasta eder :d
reddedilince neden rezil olacaksın ki? bu durumun gurur yaptırabildiğini biliyorum yani biraz yaparsın ama geçer sonra yani bu şekil bir korku ve çekinme tamamen bu reddedilme sonrası bunun duyulmasının bilinmesinin senin kendi değerini tanımlayacak olmasını düşünmem ama bunun için kaygılanman için önce buna inanman lazım bir insanın senle romantik ilişki istememesi gerçekten senin benliğini, değerini ve ''egonu'' tanımlayacak, bilfiil etkileyecek bir şey mi yoksa gayet normal ve basit bir durum mu, bu arada aynı gerginlik ve stresi ben de yaşamıştım bu yüzden neye dayandığını nasıl daha normal bakılacağını biliyorum bir de diğer diyeceğim kızın neden senden hoşlandığını düşündüğünü yazmamışsın ama biz genelde bu durumdayken mantıksal düşünemeyip istediğimiz ihtimale yoruyoruz yani kesin öyle yaptın demiyorum ama bunu da düşün bence
not üstü şimdi okudum pardon
İlk 1 hafta tamamen normaldi, ara ara göz göze gelmeler oluyordu ki bu gayet olağan şeylerdi. Daha sonra kız bizim sınıfın önünde daha sık görünmeye başladı; bizim sınıfta konuştuğum-samimi olduğum bazı kişilerle konuşmaya başladı ve bazı bahanelerle sınıfa gelmeye başladı. Kız şu 1 ayda son 3 senenin toplamının 2 katı gelmiştir sınıfa. 2 defa nöbetçi oldular (bunlar 3'lü kız grubu); ikisinde de kendisi yerine arkadaşları girdi sınıf defteri için. Kız ise ikisinde de kapının önünden geçerek anlık içeri bakıp geçti.
Bir ara sebepsiz yere, çok saçma bir şekilde sınıfa gelip tam yanımda oturan çocuğa laf attı, geldi biraz uğraştı falan. Sınıftan bi arkadaşım var, çocuğu o kızla bugüne kadar 1 kere bile görmemiştim ama bu olaylar olurken kız onunla da konuşmaya başladı. Bunlar olurken, ilk mesajda yazdığım gibi pek takmıyordum, çünkü bana olağan şeyler gibi geliyordu. Hoşlanma falan yoktu; varsada zaten ben değil, sınıftan herhangi biri olabilirdi. Hatta birden bizim sınıftaki çocuğun biriyle takipleşmeye başladı. İşte, takipleştiği çocukla da yakın sayılırım. Neyse, ben zaten o an kafada bitirmiştim; 'Tamam, demek ki kızın kestiği çocuk buymuş' dedim. Çocukla aşırı bir konuşma ya da flörtleşme falan da yoktu yani, belli oluyordu az çok.
Neyse, işte bu takipleşme olayı olunca ben eli ayağı çektim; zaten umursamıyordum artık, sıfırdı yani. 2 gün sonra baktım, kız bu çocuğu ve diğer takipleştiği kişileri geri çıkarmış. Bende dedim ki: 'Acaba çocuğu bir nevi köprü gibi kullanacaktı ama olmadı mı?'
Neyse, bundan sonra kızın kankalarıyla da göz göze gelme sıklığım arttı. Kız bir süre sonra artık bizim sınıfa giderken günlük çıktığım merdivenlerde oturuyordu. Oturduğu konum dolayısıyla etrafı görüyordu, merdivenin trabzan kısmı camdı. Ben aşağı inerken olsun, çıkarken olsun, gene o cam kısımdan, oturduğu aşağı kısımdan bakarken göz göze geldiğimiz oldu. Ve istisnasız ne zaman bu merdivenlerden çıksam kız orada oluyordu ve her zaman benim çıktığım yönün zıttına, sanki Mona Lisa tablosu varmış gibi bakıyordu ve bu arada genelde saçları ile oynuyordu. Ama her seferinde illa arkadaşlarından biriyle göz göze geliyordum. Birkaç kere teneffüs başlar başlamaz merdivenlerden kantine iniyordum ve kız da bu arada hemen merdivenlere doğru geliyordu. Birkaç kez beni inerken gördü ve direkt U dönüşü ile sınıfa doğru gitti. Ben ufaktan 'Acaba?' demeye başladım ama hala pek ihtimal vermiyordum.
Kızla kuzenim 3 senedir aynı sınıfta ve pek samimi değiller. Ben de kuzenimi severim; yani her ders görüşür, selamlaşırız. Daha sonra kız kuzenimle yakın olmaya, fazla takılmaya başladı; trabzanlarda falan onunla oturuyorlar. Oturuyorlar ama bir sohbet yok, odun gibi oturuyorlar sadece. Hatta arkadaşım ikisini göstererek 'Bunlar manita mı? Son zamanlarda fazla samimiler' dedi. Ben de artık yani 'acaba'yı geçip şansımı denemeye karar verdim.
Kız dediğim gibi bu zamana kadar full merdivenlerde takılıyor. Ben de onların katındaki arkadaşımın yanına gitmeye başladım bahane olarak, maksat nabız ölçmek falan. Ve çoğu zaman ben arkadaşlarımla trabzanlara yaslanıp sohbet ederken kızın kankaları bizim biraz yanımıza geçiyor, ayakta duruyor; kız da sırtım ona dönük kalacak şekilde arkama geçip arkadaşlarıyla karşılıklı sohbet ediyordu. 1-2 kere arkadaşlarla selamlaşıp giderken anlık bana bakarken yakaladım bunu. Ve o anlarda direkt yine kafasını 90 derece çeviriyor ve hafif kafasını eğiyordu ellerini arkada bağlamış şekilde sırtını duvar tarafında dolaplara vererek duruyordu. Neyse, bunlar da oldu birkaç kere ama bende cesaret yok tabii; yani sohbet açamıyorum. Kızı kuzenimle görüyorum, kasıtlı olarak kuzenimle konuşuyorum belki bir yerden laf açılır diye ama yok; kuzenim de odun gibi, ben de odun gibiyim, kız da aynı. İkimizde de cesaret yok yani.
Neyse, zaman geçti, sınav haftası başladı. Bu kız bizim sınıfta giriyor sınava, ben farklı sınıfta giriyorum. Kelebek sistemi dolayısıyla ben arkadaşımı yanıma alıp listeye bakma bahanesi ile sınıfa girdim. Kız duvar kenarında aşağı bakarak sıraya yazı yazıyordu ama o sırada gözleri karşıya bakıyordu; yani kafası aşağı dönük ve gözler karşıya bakıyor. Bu şekilde yakaladım kızı gene, anlık göz göze geldik, hemen kaçırdı o gözlerini.
Ben kızla cuma günü konuştum ve önceki gün, perşembe günü kız okula gelmemişti. Ve o gün kızın kankalarından birisini 10 dakika içinde belki de 20 kere bana bakarken görmüşümdür; yani öyle hoşlanma bakışı değil, göz hapsi gibi. Ve yine kızın diğer kankası çaktırmadan kafasıyla beni ima ederek yanındaki çocuğa bir şeyler anlatıyordu falan. Kızın gelmediği gün o merdivene 1 kere bile gelmediler, bırak merdiveni, trabzana yaklaşmadılar bile. Okulun son günü gene aynı mekanda, merdivenlerdeydi kız ve arkadaşları.
Hocam, bir de daha burada anlatmadığım bazı şeyler de var; daha basit şeyler. Hani, az çok insanın mimiklerden, o anki hareketlerden, ses tonundan falan anlarsınız ya, o tarz şeyler de oldu.
Çıkışta da işte kankisiyle gidiyorlardı, yanlarına gittim. 'Ara tatil öncesi bir konuşup kafamdaki belirsizliği bitirmek istedim. Biz sanki sık sık göz göze geliyoruz, birbirimize bakıyoruz falan' derken, daha lafım bitmeden kız: 'Ben mi? Hayır, ben bakmıyorum' dedi. O anda arkadaşına anlık baktım ve arkadaşında şöyle çok hafif bir tebessüm, hafif bir şaşkınlık ve ön iki üst dişi görünecek şekilde hafif ağzı açık bir ifade vardı; yani bir 'sen ne alaka?' durumu yoktu bence ama şaşırmıştı.
Neyse işte, kız lafımı bitirmeden savunmaya geçti. Ben bayağı afalladım, beklemiyordum çünkü. Tam ne dediğimi hatırlamıyorum ama bir şey dedim, kız 'Hayır, ben bakmıyorum' dedi. Yani 'Hayır, ben bakmıyorum, sadece sen bakıyorsun' falan dese okey ama sadece 'Ben bakmıyorum' dedi ve bu sırada yine hafif yere bakıyor, sıfır göz teması.
Ben de o afallamayla: 'Hmm, öyle mi? O zaman ben yanlış anlamışım, pardon, rahatsız ettiysem' dedim, kenara çekildim. Hiçbir şey demeden yürüyerek gittiler; utancımdan bir kere bile arkalarından bakamadım. Genel olarak böyle oldu.
Biliyorum, ilk konuşma rezaletti ama hayatım boyunca mükemmel zamanı bekliyorum ve mükemmel zamanın asla gelmeyeceğini düşündüğüm için konuştum. Genel olarak süreç böyle.
Son düzenleme: