Hayattan zevk almama durumu...

RecepİvedikFanTR

80+ Bronze
Katılım
21 Nisan 2020
Mesajlar
935
En İyi Cevap
1
Reaksiyon skoru
465
7. sınıfa kadar çok güzel aile hayatımız vardı kimi zaman abimle kavga etsek de annem babam hep bize kızsa da çok mutluyduk 8. sınıfta babamı kaybettim ve o günden sonra hiçbirşey yoluna girmedi derslerim perişan hayat düzenim darmadağın ilişkilerim berbat oldu ben 1. sınıftan beri sınıfın şakacı çocuğu olduğum için sevgilim de olmadı yani kimse beni ciddiye almıyordu konuştuğum herşeye gülüyorlardı 8. sınıfta seçtiğim okulu istemeden yazdım zaten o süreçte de şehir değiştirmiştik ama adapte olamadığımdan dolayı geri döndük sorun şu okulu istemeyerek yazdım ve puanım da zaten çok düşüktü sınıfın öyle çok serseri çocuğu değildim derslerim fena değildi ama babamı kaybedince o da çöp oldu şu anda okuduğum okuldaki birçok kişiden daha iyi derslerim var ama kendimi gösteremediğim (çok utangacım) için herkes beni deslerimde çok zayıf olan bişey bilmeyen biri olarak görüyor zaten aileden kimseden fayda yok herkes bize sırt çevirdi ve ben hayattan zevk almıyorum tam 8 aydır abimle küsüm onunla çok kavga ettiğimiz için bende mesafe koydum aramıza herkes beni kavgacı serseri zannetmesin diye ilkokulda bile dokunduğum kişi ağlıyordu nereden baksanız alışverişe gitmediğim günler hiç dışarı çıkmıyorum sürekli 7 gün 24 saat bilgisayardayım herkes artık itici geliyor yapılan şakalar falan bitik artık ne yapıcam bilmiyorum
 
knk inan ne diyeceğimi bilmiyorum başın sağolsun
 
Hiç arkadaşın yok mu? Bu konuları yakınlarına anlatmak daha iyi oluyor.
 
7. sınıfa kadar çok güzel aile hayatımız vardı kimi zaman abimle kavga etsek de annem babam hep bize kızsa da çok mutluyduk 8. sınıfta babamı kaybettim ve o günden sonra hiçbirşey yoluna girmedi derslerim perişan hayat düzenim darmadağın ilişkilerim berbat oldu ben 1. sınıftan beri sınıfın şakacı çocuğu olduğum için sevgilim de olmadı yani kimse beni ciddiye almıyordu konuştuğum herşeye gülüyorlardı 8. sınıfta seçtiğim okulu istemeden yazdım zaten o süreçte de şehir değiştirmiştik ama adapte olamadığımdan dolayı geri döndük sorun şu okulu istemeyerek yazdım ve puanım da zaten çok düşüktü sınıfın öyle çok serseri çocuğu değildim derslerim fena değildi ama babamı kaybedince o da çöp oldu şu anda okuduğum okuldaki birçok kişiden daha iyi derslerim var ama kendimi gösteremediğim (çok utangacım) için herkes beni deslerimde çok zayıf olan bişey bilmeyen biri olarak görüyor zaten aileden kimseden fayda yok herkes bize sırt çevirdi ve ben hayattan zevk almıyorum tam 8 aydır abimle küsüm onunla çok kavga ettiğimiz için bende mesafe koydum aramıza herkes beni kavgacı serseri zannetmesin diye ilkokulda bile dokunduğum kişi ağlıyordu nereden baksanız alışverişe gitmediğim günler hiç dışarı çıkmıyorum sürekli 7 gün 24 saat bilgisayardayım herkes artık itici geliyor yapılan şakalar falan bitik artık ne yapıcam bilmiyorum
Takma kafana,hayatını yaşamaya bak.
Mecburen unutacaksın bunları.
Allah rahmet eylesi bu arada.
Sen kendini üzersen,baban da üzülür.
Bende abimle nereden baksan 5 yıldır oturup 10 kelime etmemişimdir.
 
Derslerini sıkı çalış meslek edindiğin zaman kendi hayatını baştan kurarsın ve bu yaşadıkların geri de kalır.
 
Hiç arkadaşın yok mu? Bu konuları yakınlarına anlatmak daha iyi oluyor.
var fakat arkadaşım çok az utangaç olduğumdan dolayı arkadaşta yapamadım bilmiyorum var birkaç tane dert ortağım onlar durumu biliyorlar ama işte onlar ne yapsın sadece dinlemekle kalıyorlar
 
Üzücü bir durum

Elimizden bir şey gelebilir mi? Dürüst olalım hayır.

Babanı kaybetmen gerçekten kötü bir durum. Her ne kadar herkes senin yazdıklarına üzülmüş olsa da o acıyı hissedemezler ne zaman başlarına gelirse (Allah kimseyi anasız babasız bırakmasın) o zaman anlarlar.

Ben herhangi bir öneri vs. vermeyeceğim ne desem boş.

Sadece hayata tutun...
 
Aga biran kendi hayat hikayemi dinliyom sandım
 
Bunları görünce dertlerimiz neymişki bea
 
7. sınıfa kadar çok güzel aile hayatımız vardı kimi zaman abimle kavga etsek de annem babam hep bize kızsa da çok mutluyduk 8. sınıfta babamı kaybettim ve o günden sonra hiçbirşey yoluna girmedi derslerim perişan hayat düzenim darmadağın ilişkilerim berbat oldu ben 1. sınıftan beri sınıfın şakacı çocuğu olduğum için sevgilim de olmadı yani kimse beni ciddiye almıyordu konuştuğum herşeye gülüyorlardı 8. sınıfta seçtiğim okulu istemeden yazdım zaten o süreçte de şehir değiştirmiştik ama adapte olamadığımdan dolayı geri döndük sorun şu okulu istemeyerek yazdım ve puanım da zaten çok düşüktü sınıfın öyle çok serseri çocuğu değildim derslerim fena değildi ama babamı kaybedince o da çöp oldu şu anda okuduğum okuldaki birçok kişiden daha iyi derslerim var ama kendimi gösteremediğim (çok utangacım) için herkes beni deslerimde çok zayıf olan bişey bilmeyen biri olarak görüyor zaten aileden kimseden fayda yok herkes bize sırt çevirdi ve ben hayattan zevk almıyorum tam 8 aydır abimle küsüm onunla çok kavga ettiğimiz için bende mesafe koydum aramıza herkes beni kavgacı serseri zannetmesin diye ilkokulda bile dokunduğum kişi ağlıyordu nereden baksanız alışverişe gitmediğim günler hiç dışarı çıkmıyorum sürekli 7 gün 24 saat bilgisayardayım herkes artık itici geliyor yapılan şakalar falan bitik artık ne yapıcam bilmiyorum
Üzdün yolunu ilerde bulursun
 
Dostum cok gecmis olsun, bunları bir gün hepimiz yaşayacagız kimse bu dünyada ebedi değil. Inan ne dıyecegımı bılemedım, güçlü olmaya çalış
 
Yeni mesajlar Yeni Konu Aç  

   

SON KONULAR

Forum istatistikleri

Konular
1,205,437
Mesajlar
10,894,427
Üyeler
192,724
Son üye
SalihNasuhbeyoglu
Geri
Top