Bence üniversite bunun için gayet güzel bir başlangıç olabilir. Lisedeki yaşadıklarını oraya taşımak zorunda değilsin; kimse seni geçmişinle tanımıyor. İlk başlarda çekingen olman da çok normal, kendini zorla sosyalleştirmeye çalışma. Birkaç kişiyle konuşmaya, etkinliklere katılmaya başladıkça zaten çevren oluşur. Ama en önemlisi şu: Kendini kafanda “ezik, aşağılık” diye etiketleme. Geçmişte yaşadığın şeyler senin değerini belirlemiyor. İnsanların seni kullanıp atacağından sürekli korkarsan, daha tanımadan herkese karşı duvar örersin. Biraz güvenmeyi ve gerektiğinde “hayır” demeyi öğrenmen yeterli. Üniversite her şeyi sihirli şekilde düzeltmez ama sen değişmeye açıksan gerçekten yeni bir sayfa açmak için çok iyi bir fırsat. Ayrıca ben senin kendi kafanda kurduğun gibi ezik falan olduğunuda düşünmüyorum. Kendine öz eleştiri yapabilen harika bir yapın var. İnsanlar kendilerini tanrı gibi hissederler, her şeyde kendilerini üstün sanarlar fakat sen bu egolardan arınmış kendini elelştirecek kadar olgunlaşmışsın. Bence doğru yolda ilerliyorsun kimseden korkma kimseninde senden üstün olduğunu düşünme. Çünkü samimi olarak söylüyorum ki kimse senden üstün falan değil. İnsan kendini bildiği ve geliştirdiği kadar vardır. Sen kendini biliyorsun sadece kendini geliştir her konuda.