Biraz düşündüm 100 sene sonra kimse beni bilmeyecek (eğer önemli bir buluş vb. bir şey yapmamışsam) belki de kimsesizler mezarlığında olacağım ve kimse beni bilmeyecek belki malum bir olay olacak ve toprağa karışacağım seneler sonra beni rastgele bir yerde iskelet olarak bulacaklar, yani sadede gelmem gerekirse aslında önemli olanlar insanlığa kazandırdıklarım, anılar, arkadaşlar ve anın tadını çıkarmak kim olursam olayım sonum toprakta bitiyor. Dostlar demeye çalıştığım aslında bu dünya çok kısa birisini üzmenin veya bir şeye sabaha kadar üzülmenin hiçbir anlamı yok, tek önemli olan şey hayattan keyif alıp, mutlu olmaktır bence öpüyorum sizi <3