20'li yaşlar çok garip

[K709]

Arkadaşlar, 20’li yaşlar bana gerçekten çok tuhaf geliyor. 23 yaşındayım ve bir teknoloji firmasında çalışıyorum ama bazen sanki yaşımın çok ötesinde şeyler yaşıyormuşum gibi hissediyorum. Daha önce bir iş girişimim oldu ve başarısız oldu. Bunun bedelini hâlâ ödüyorum maaşımın üçte biri borçlara gidiyor uzerinden iki yıl geçti ama borç hala oduyorum
18 yaşımdan beri tek başıma yaşıyorum. Üniversitede sadece altan derslerim kaldı, onu da toparlanınca vermeyi düşünüyorum. Ama şu an yaşadığım hayat, hayal ettiğim hayat mı, bundan emin değilim. Bazen durup Ben ne ara buraya geldim? diye soruyorum kendime.
Etrafıma baktığımda herkes bambaşka bir yolda. Kimisi hala ailesinin yanında, sorumluluk almadan yaşıyor. Kimisi memlekete dönmüş, evlenmiş, çocuk sahibi olmuş. Kimisi hala okuyor, Kimileri ise hala babasının gölgesinde hayatını sürdürüyor. Ben ise her şeyi tek başıma omuzlamaya çalışıyorum. Güçlü görünmeye çalışsam da bazen gerçekten yoruluyorum.
İlişkilerim oldu ama hiçbiri uzun sürmedi. Ya kendimi tam veremedim ya da sevdiğim halde gitmek zorunda kaldım. Belki zamanlama yanlıştı, belki de ben. Şu an arabam yok, borçlardan dolayı elime neredeyse hiçbir şey kalmıyor. Kira, faturalar derken ay sonunu getirmenin bile bir mücadelesi var.
Askerliğimi henüz yapmadım. Ailemi ise son 2,5 yılda sadece bir kez gördüm. Bazen insanın en çok ihtiyaç duyduğu şeyin para değil, bir omuz, bir ses, bir yanındayım olduğunu fark ediyorum.
Kısacası, garip bir zamandan geçiyorum. Yoruldum ama hala ayaktayım. Belki de tek istediğim şey, biraz anlaşılmak. Bunu da burada sizlerle paylaşmak istedim.

 

[egegegege]

Arkadaşlar, 20’li yaşlar bana gerçekten çok tuhaf geliyor. 23 yaşındayım ve bir teknoloji firmasında çalışıyorum ama bazen sanki yaşımın çok ötesinde şeyler yaşıyormuşum gibi hissediyorum. Daha önce bir iş girişimim oldu ve başarısız oldu. Bunun bedelini hâlâ ödüyorum maaşımın üçte biri borçlara gidiyor uzerinden iki yıl geçti ama borç hala oduyorum
18 yaşımdan beri tek başıma yaşıyorum. Üniversitede sadece altan derslerim kaldı, onu da toparlanınca vermeyi düşünüyorum. Ama şu an yaşadığım hayat, hayal ettiğim hayat mı, bundan emin değilim. Bazen durup Ben ne ara buraya geldim? diye soruyorum kendime.
Etrafıma baktığımda herkes bambaşka bir yolda. Kimisi hala ailesinin yanında, sorumluluk almadan yaşıyor. Kimisi memlekete dönmüş, evlenmiş, çocuk sahibi olmuş. Kimisi hala okuyor, Kimileri ise hala babasının gölgesinde hayatını sürdürüyor. Ben ise her şeyi tek başıma omuzlamaya çalışıyorum. Güçlü görünmeye çalışsam da bazen gerçekten yoruluyorum.
İlişkilerim oldu ama hiçbiri uzun sürmedi. Ya kendimi tam veremedim ya da sevdiğim halde gitmek zorunda kaldım. Belki zamanlama yanlıştı, belki de ben. Şu an arabam yok, borçlardan dolayı elime neredeyse hiçbir şey kalmıyor. Kira, faturalar derken ay sonunu getirmenin bile bir mücadelesi var.
Askerliğimi henüz yapmadım. Ailemi ise son 2,5 yılda sadece bir kez gördüm. Bazen insanın en çok ihtiyaç duyduğu şeyin para değil, bir omuz, bir ses, bir yanındayım olduğunu fark ediyorum.
Kısacası, garip bir zamandan geçiyorum. Yoruldum ama hala ayaktayım. Belki de tek istediğim şey, biraz anlaşılmak. Bunu da burada sizlerle paylaşmak istedim.

akısına bırak dostum daha 15 yasındayım bunları bazen kendıme ben bıle soruyorum lgs de 465 yaaptım saglam bı lıse tutturdum egoısst hocalarla kapısyorum sımdı adam sansa baala geldıgı benım sıanvla geldıgım lısede bana racon kesiyor ses edemıyorsn iliski durumu desen benımde aynı flortun ılerısı yok devam boyle nereye gıdewrse emın degılım ama dusunmeye degmeez benım ıcın cok erken ama saglam bır ısın ve haayatın oluycak bu kesın herkes senın gırdıgın bolume gırmıyor yada dusundugun gıbı dusunmuyor

 

[Mert]

25 sonrası işler iyice değişiyor. Kasiyer, akaryakıt görevlisi, garsonlar sana abi demeye başlıyor; ama sen kesinlikle öyle hissetmiyorsun. Kimi arkadaşım evli, kimisi boşandı. Kimin ne yaptığı belli olmayan bir dönem. Ama evet, katılıyorum, 20’li yaşlar kesinlikle çok garip. Eskinin 20’lerinden uzakta.

 

[xxxZAURxxx]

Farklı hayat hikayeleri çıkar burdan. 18 de direk askere gidip sonrasında durmadan hep çalıştım çeşitli işler değiştim. Paraya bakmadan az çok demeden her işi yaptım.
Bence şuanda hayatımı o yüzden düzene soktum sanırım

 

[KOLSUZZZadam]

hocam aynı şeyi farklı tonajda yaşıyorum ara sıra ama işte ben yılda bir kez veya iki kez ailemin mezarlığına gidiyorum en azından onları hissediyorum orada bende 1 yıl yurtta kaldım 1 yıl öz abimin para(miras) tutkusu yüzünden esaret altındaydım aynı zamanda 2yıllık ilişkim bitti evden kaçtım sonra günlük 200liraya karın tokluğuna çalıştığım oldu askere gittim geldim sonra fabrikalarda dükkanlarda yatıp kalktım şimdiki halime şükrediyorum allah yardım etti bana

Yani işin özü allah dağına göre kar verir ve biryerden sonra refaha erersin sadece sabret ve çabala daha nekadar çabalayım deme daha fazla çabala allah kulunu yarı yolda bırakmaz

 

[Alihanyilmaz]

Eskiden 16 yaşında evlenilirdi. 12 yaşından sonra tarlada çalışılırdı. Siz daha olgunlaşamamışsınız.