Psikolojik Sorunlarım var sanırım

Sir, öncelikle mesajınız için teşekkürler.
Sınıf içinde herhangi birisi ile konuşmak benim için sorun değil.
Ki bunu zaten yapıyorum.

Ama dediğiniz gibi kendimi saklama isteği var.
"Dalga geçilir miyim, yanlış mı yaptım" soruları beni tüketmeye başladı.

Burada yazılan bazı mesajlar sonrası olay biraz daha hafifledi.
Artık kendime sürekli karşıdaki kişinin de benim gibi olduğunu, kimsenin umrunda olmadığımı, dalga geçilecek bir şey yapmadığımı ve normal davranmam gerektiğini hatırlatıyorum.
Yardımcı oluyor sanırım.
Sir, Besim Tibuk düşük oy alacağını bile bile parti açtı çünkü insanların laflarından vesaire çekinmiyordu. Dalga geçen adamların hepsi dalga geçilecek adamlar sallayın gitsin Sir.
Herkese bol şans
 
Yaşadığım başlıca sorunlar,
  • Sınıf içinde, kalabalık yerlerde(okul bahçesi gibi) yemek yemek ve bir şeyler içmekte zorluk.
  • İnsanların olduğu bir yerde yürürken herkesin bana bakıyormuş gibi hissetmem, ellerimi nereye koyacağımı bilememem, yürüyüşümün tuhaf olduğunu düşünmem
  • Mont ve şapka girmeden rahat edememe
  • Kendimi aşırı çirkin, beceriksiz hissetme
  • Biri ile konuşurken gözlerine bakmak
  • Sürekli sıkıntı hali
  • saç düzeltme vb. şeyleri yapmaktan çekinmek
  • İnsanların yanında fazla heyecan
  • Sürekli rezil olma korkusu
  • Birisi bakarken yazı yazmaktan çekinme
  • Futbol vb. oyunları oynarken çekingenlik-utanma hissi arası bir his
  • Ve bunun gibi aklıma gelmeyen bazı şeyler
Bu sorunlardan artık gerçekten bıktım.
Ne yapabilirim?
Psikolog vb. şeyler dışında onları ben de biliyorum.
Neredeyse tamamı özgüven eksikliğinden kaynaklı problem ayrıca hayatını yalnız bir şekilde geçiriyorsan (aileyi katmıyorum) bu insanı yalnızlığa alıştırır ve zaman geçtikçe sosyal, kalabalık grup ortamlara girmek insana ter döktürecek kadar zor hâle gelir.
İnan bana o yazmış olduğun tüm maddelere istinâden seninle aynı kaderi paylaşıyoruz.
Bak sana tavsiyem ! Şahsen kendimden örnekleyeyim.
Ben mesela Türk Halk Müziğinin hastasıyım ve saz çalmaya çok heveslenmiştim. Hem asosyalliğimi aşmak hemde sazı öğrenmek için saz kursuna gittim ilk ay utancımdan kimseye bakamıyordum kursttaki kişilere ama yılmadım hep konuşmaya çalıştım insanlarla ve bu sadece kursta değil hayatın her ânı için geçerli. İnsanlarla bir konuda sohbet açarak veya katılarak bu soeunu aşmaya çalıştım. Rezilde oldum, utandığım ve sevindiğim zamanlar oldu şuan da biraz devam ediyor ama kursa girmek benim işime yaradı. Senin eğer ki sevdiğin bir şey varsa mesela film izlemek, o zaman sık sık sinemaya git vs. Kendi zevkine göre sosyal orramlara sok kendini. Allah yardımcın olsun seni çok iyi anlıyorum. Neler yaşamadım ki mesela durduk yere gülüyordum 😕 daha çok tuhaf durumlar yaşadım.
 
Yaşadığım başlıca sorunlar,
  • Sınıf içinde, kalabalık yerlerde(okul bahçesi gibi) yemek yemek ve bir şeyler içmekte zorluk.
  • İnsanların olduğu bir yerde yürürken herkesin bana bakıyormuş gibi hissetmem, ellerimi nereye koyacağımı bilememem, yürüyüşümün tuhaf olduğunu düşünmem
  • Mont ve şapka girmeden rahat edememe
  • Kendimi aşırı çirkin, beceriksiz hissetme
  • Biri ile konuşurken gözlerine bakmak
  • Sürekli sıkıntı hali
  • saç düzeltme vb. şeyleri yapmaktan çekinmek
  • İnsanların yanında fazla heyecan
  • Sürekli rezil olma korkusu
  • Birisi bakarken yazı yazmaktan çekinme
  • Futbol vb. oyunları oynarken çekingenlik-utanma hissi arası bir his
  • Ve bunun gibi aklıma gelmeyen bazı şeyler
Bu sorunlardan artık gerçekten bıktım.
Ne yapabilirim?
Psikolog vb. şeyler dışında onları ben de biliyorum.
Aynıları bende var tıpa tıp aynıları
 
Sir, Besim Tibuk düşük oy alacağını bile bile parti açtı çünkü insanların laflarından vesaire çekinmiyordu. Dalga geçen adamların hepsi dalga geçilecek adamlar sallayın gitsin Sir.
Herkese bol şans
Besim Tibuk örneği mi?
Sir, her gün kendinizi aşıyorsunuz!
 
Geri
Top