Psikolojim Çok Bozuldu

Win7Multi

80+
Katılım
8 Ocak 2023
Mesajlar
197
Reaksiyon skoru
37
Artık moral olarak genç yaşta gayet çöktüm. Uğramadığım zorbalık kalmadı. 1. sınıfta şortumu açtılar mesela. Ve bana sürekli engelli diyorlar. Bana iftira atıyorlar. Hatta benim manita( yok bu söyle böyle) diye bayağı bir ağır konuşmuş. Hatta milletin içinde, millete küçük düştüm. Arkadaşlarım sürekli dalga geçiyor. Hatta o kıza çok eski bir laptop vermiştim. 15 yıllık falan. Ona bile laf yapmış. Sınıfın gözünde kendimi dışlanmış hissediyorum. Veya ben hissediyorum. Benim ilkokuldan beri dışlanma hissi var içimde. Veya dışlamıyorlarsa bile ben öyle hissediyorum. Çünkü bir sorunum var herhalde. Engelli değilim ama ayakkabı bağlamayı bile bilmiyorum bu yaşta. Babama diyorum ki "bu bilgisayar donuyor, servise verelim, başlıyor kızmaya. Telefonum donuyor diyorum onda da bir ton laf yapıyor. Artık çok çöktüm, derslerim kötüleşti ve artık burama geldi. Artık çok sıkıldım, küçüklüğümde çok zor geçti.
 
Artık moral olarak genç yaşta gayet çöktüm. Uğramadığım zorbalık kalmadı. 1. sınıfta şortumu açtılar mesela. Ve bana sürekli engelli diyorlar. Bana iftira atıyorlar. Hatta benim manita( yok bu söyle böyle) diye bayağı bir ağır konuşmuş. Hatta milletin içinde, millete küçük düştüm. Arkadaşlarım sürekli dalga geçiyor. Hatta o kıza çok eski bir laptop vermiştim. 15 yıllık falan. Ona bile laf yapmış. Sınıfın gözünde kendimi dışlanmış hissediyorum. Veya ben hissediyorum. Benim ilkokuldan beri dışlanma hissi var içimde. Veya dışlamıyorlarsa bile ben öyle hissediyorum. Çünkü bir sorunum var herhalde. Engelli değilim ama ayakkabı bağlamayı bile bilmiyorum bu yaşta. Babama diyorum ki "bu bilgisayar donuyor, servise verelim, başlıyor kızmaya. Telefonum donuyor diyorum onda da bir ton laf yapıyor. Artık çok çöktüm, derslerim kötüleşti ve artık burama geldi. Artık çok sıkıldım, küçüklüğümde çok zor geçti.
ayakkabı bağlamayı bende bilmiyorum o kadar büyük bi sorun mu.
 
Kaçıncı sınıfsın?
 
Artık moral olarak genç yaşta gayet çöktüm. Uğramadığım zorbalık kalmadı. 1. sınıfta şortumu açtılar mesela. Ve bana sürekli engelli diyorlar. Bana iftira atıyorlar. Hatta benim manita( yok bu söyle böyle) diye bayağı bir ağır konuşmuş. Hatta milletin içinde, millete küçük düştüm. Arkadaşlarım sürekli dalga geçiyor. Hatta o kıza çok eski bir laptop vermiştim. 15 yıllık falan. Ona bile laf yapmış. Sınıfın gözünde kendimi dışlanmış hissediyorum. Veya ben hissediyorum. Benim ilkokuldan beri dışlanma hissi var içimde. Veya dışlamıyorlarsa bile ben öyle hissediyorum. Çünkü bir sorunum var herhalde. Engelli değilim ama ayakkabı bağlamayı bile bilmiyorum bu yaşta. Babama diyorum ki "bu bilgisayar donuyor, servise verelim, başlıyor kızmaya. Telefonum donuyor diyorum onda da bir ton laf yapıyor. Artık çok çöktüm, derslerim kötüleşti ve artık burama geldi. Artık çok sıkıldım, küçüklüğümde çok zor geçti.
Ayakkabı bağlamayı bende bilmiyorum babalar konusunda aynıyız
 
Artık moral olarak genç yaşta gayet çöktüm. Uğramadığım zorbalık kalmadı. 1. sınıfta şortumu açtılar mesela. Ve bana sürekli engelli diyorlar. Bana iftira atıyorlar. Hatta benim manita( yok bu söyle böyle) diye bayağı bir ağır konuşmuş. Hatta milletin içinde, millete küçük düştüm. Arkadaşlarım sürekli dalga geçiyor. Hatta o kıza çok eski bir laptop vermiştim. 15 yıllık falan. Ona bile laf yapmış. Sınıfın gözünde kendimi dışlanmış hissediyorum. Veya ben hissediyorum. Benim ilkokuldan beri dışlanma hissi var içimde. Veya dışlamıyorlarsa bile ben öyle hissediyorum. Çünkü bir sorunum var herhalde. Engelli değilim ama ayakkabı bağlamayı bile bilmiyorum bu yaşta. Babama diyorum ki "bu bilgisayar donuyor, servise verelim, başlıyor kızmaya. Telefonum donuyor diyorum onda da bir ton laf yapıyor. Artık çok çöktüm, derslerim kötüleşti ve artık burama geldi. Artık çok sıkıldım, küçüklüğümde çok zor geçti.
Dostum ilk olarak manitam dediğin kişi böyle şeyler yapıyorsa belli ki kendisi iyi bir insan değil. Seni tanımıyorum, elbet senin de hataların vardır sen de insansın ama sen kendinden eminsen "Bende bir sorun var herhalde" diye düşünmene gerek yok. Okulda zorbalıklar her zaman olur fakat güçlü olmalı ve pozitif kalmalısın. Fakat bunu kendini zorlayarak değil, kendini geliştirerek ve gerçekten zorba insanların ezik insanlar olduğunu anlayarak başarmalısın. Ben de zorbalığa uğramış bir insanım, zamanında yeri geldi kendimi de ezdirdim ama bir noktadan sonra kendimi ezdirmemeyi öğrendim ve lisemde en "popüler" denebilecek kişilerden haline geldim zamanla fakat kimse böyle olmak zorunda da değil çünkü hayat okuldan ibaret değil. Yarın da olabilir ileride bir günde de ama bir gün çok güzel ilişkiler kurmaya sen de başlayabilirsin. Ne yazık ki özellikle ülkemizde çoğu genç depresyonla mücadele ediyor ve senin gibi arkadaşları gördüğüm zaman üzülüyorum. İnsanları kafaya takma ve sana iyi davranana iyi davran, sana kötü davranana karşıysa doğru bir üslupla (yeri geldiğinde biraz sert ve net olmak da doğru bir üsluptur ama kendini ezdirmeyen bir tavırla, kaba olarak, kavgacı olarak veya saçmalayarak değil) karşılığını ver. Kendini geliştirmeye odaklan ve sana iftira atan, arkandan konuşan insanları hayatından çıkar, selam dahi verme. Sandığım kadarıyla yaşın çok büyük değil, daha çok yolun var elbet güzel şeyler olacaktır. Sevgiler.
 
Geri
Top