ahmetkoklu
80+ Bronze
- Katılım
- 14 Haziran 2024
- Mesajlar
- 530
- Reaksiyon skoru
- 218
Sohbet muhabbet edecek kimse yok bari yazayim millet ne derse desin isten eve evde is oyun ders calisabilirsem oyle onlari yapiyorum, neyse....
18 yasindayım 11 yaşında ortaokuldayken sınıfımdaki bir çocugun internette minecraft videolari cektigini gördüm onunla konustum kanalini arastirmistim, sonra youtubede video cekmek istedim,
Ve teknoloji islerini anlatan bir kanal açmıştım, ve kötü komik içerikler cekiyordum. Ama izlenecegini dusunup cok mutlu oluyordum. Sonrasında pandemi dönemi girdi, virüsün turkiyeye ilk girdigini saat sabah 8 9 arasında yer yatagında yatarken annemin "virüs türkiyeye gelmis" demesiyle ögrendim, sonra kendi kendime korktum
(acaba havadan yayilan bir virusmu? Ozaman ulkedeki herkes olur.)
Diye aklımdan gecirdim. Sonra yasaklar vesayre getirdiler. Dahada bilgisayara bagimlilastım. Ve youtubede kendi videolarimi editlemek için edit programı arıyordum, amatör bir program buldum ve o programin egitimi almaya başladım. Programı ogrenmek cok hosuma gitmisti kendimi yavas yavas ilerlettim. 13 yaşına doğru adobe programlarini kullanmaya başladım, ve o zaman için asiri derecede zor geliyordu bir sürü panel var vb. Kafam karıstı ogrenmeye calisiyordum zorluyordum kendimi. Günümün 10 12 saatini pc de geciriyordum hatta daha fazlasini,
2 3 saatte pubg lite oynardim ozamanlar....
Ozamanlar hiç arkadas ortamım yoktu, internette insanlarla konuşuyordum discord programi uzerinden. Orada ailemden gizli geceleri vb. Kamera acip sohbet muhabbet ederdim. Bi yandanda bu animasyon isleri icin vb. İle ilgili discord sunucularinda takilirdim. Millet bunları nasil yapabiliyor diyordum...
Sosyal hayat olmadigindan orada kendi yas cevremde cocuklarla tanisip saatlerce minecraft pubg vb. Oynardım.
Sosyal cevre sifirdi, bi yandanda ergenlige girdigin zamanlar, kendimi filozof gibi gormeye baslamistim surekli felsefi makaleler psikolojik makaleler okurdum. Arkadas cevrem olmadigi icin kendimi onlardan farkli entelektuel olarak tanimlardim ozamanlar.
Kendimi bi sekilde avutmustum.
Derslerimede calismazdım... Pandemi bitene kadar full pc de takildım, kizlarla fln iletisim olmadigindan internette kizlarla konusurdum onları düsünürdüm surekli yuzu boyledir cok tatli konusuyor vb. Vb. Cok tutulurdum.
Günde 7 8 defa (sey isini) yaptigimi biliyorum...
Aktivite yok insan yok cevre yok. Bomboş geçip gitti zaman. Keske o döneme dönsemde milletle adam akilli konusup kendime cevre olustursaydim diyorum.
İnternette forunlarda eksi sozlukte vb. Surekli milletin yorunlarini okurdum bakardim o zamanlar etkilenirdim, hem moralim bozulurdu hemde hosuma giderdi garipti..
Lise hayatımda kendimi bu islerde gelistirmek ve oyun oynamakla gecti discordda yüzünü gormedigim cocuklarla saatlerce muhabbet edip konusurdum coğu engelleyip geçti bende kimisi için ağlamıştım m2l gibi, ama bi yandanda konuscak kimse yoktu. 2 yıl ilac tedavisi aldım lisede anksiyete tehsisi konulmustu,
kazanicam diye, yoksa asgari ucretle calisip karin tokluguna yasayip gariban olarak olucam diye korkardim. Hala ne yapacagimi bilmiyorum
18 yasindayım 11 yaşında ortaokuldayken sınıfımdaki bir çocugun internette minecraft videolari cektigini gördüm onunla konustum kanalini arastirmistim, sonra youtubede video cekmek istedim,
Ve teknoloji islerini anlatan bir kanal açmıştım, ve kötü komik içerikler cekiyordum. Ama izlenecegini dusunup cok mutlu oluyordum. Sonrasında pandemi dönemi girdi, virüsün turkiyeye ilk girdigini saat sabah 8 9 arasında yer yatagında yatarken annemin "virüs türkiyeye gelmis" demesiyle ögrendim, sonra kendi kendime korktum
(acaba havadan yayilan bir virusmu? Ozaman ulkedeki herkes olur.)
Diye aklımdan gecirdim. Sonra yasaklar vesayre getirdiler. Dahada bilgisayara bagimlilastım. Ve youtubede kendi videolarimi editlemek için edit programı arıyordum, amatör bir program buldum ve o programin egitimi almaya başladım. Programı ogrenmek cok hosuma gitmisti kendimi yavas yavas ilerlettim. 13 yaşına doğru adobe programlarini kullanmaya başladım, ve o zaman için asiri derecede zor geliyordu bir sürü panel var vb. Kafam karıstı ogrenmeye calisiyordum zorluyordum kendimi. Günümün 10 12 saatini pc de geciriyordum hatta daha fazlasini,
2 3 saatte pubg lite oynardim ozamanlar....
Ozamanlar hiç arkadas ortamım yoktu, internette insanlarla konuşuyordum discord programi uzerinden. Orada ailemden gizli geceleri vb. Kamera acip sohbet muhabbet ederdim. Bi yandanda bu animasyon isleri icin vb. İle ilgili discord sunucularinda takilirdim. Millet bunları nasil yapabiliyor diyordum...
Sosyal hayat olmadigindan orada kendi yas cevremde cocuklarla tanisip saatlerce minecraft pubg vb. Oynardım.
Sosyal cevre sifirdi, bi yandanda ergenlige girdigin zamanlar, kendimi filozof gibi gormeye baslamistim surekli felsefi makaleler psikolojik makaleler okurdum. Arkadas cevrem olmadigi icin kendimi onlardan farkli entelektuel olarak tanimlardim ozamanlar.
Kendimi bi sekilde avutmustum.
Derslerimede calismazdım... Pandemi bitene kadar full pc de takildım, kizlarla fln iletisim olmadigindan internette kizlarla konusurdum onları düsünürdüm surekli yuzu boyledir cok tatli konusuyor vb. Vb. Cok tutulurdum.
Günde 7 8 defa (sey isini) yaptigimi biliyorum...
Aktivite yok insan yok cevre yok. Bomboş geçip gitti zaman. Keske o döneme dönsemde milletle adam akilli konusup kendime cevre olustursaydim diyorum.
İnternette forunlarda eksi sozlukte vb. Surekli milletin yorunlarini okurdum bakardim o zamanlar etkilenirdim, hem moralim bozulurdu hemde hosuma giderdi garipti..
Lise hayatımda kendimi bu islerde gelistirmek ve oyun oynamakla gecti discordda yüzünü gormedigim cocuklarla saatlerce muhabbet edip konusurdum coğu engelleyip geçti bende kimisi için ağlamıştım m2l gibi, ama bi yandanda konuscak kimse yoktu. 2 yıl ilac tedavisi aldım lisede anksiyete tehsisi konulmustu,
kazanicam diye, yoksa asgari ucretle calisip karin tokluguna yasayip gariban olarak olucam diye korkardim. Hala ne yapacagimi bilmiyorum
hsbszhhz
