Neden böyleyim? | Psikoloji

Ne? Kaç yaşındasınız?
Mesajlar otomatik olarak birleştirildi:


Oha! Bunu bana söyleyen 5. kişisin. Ama ben orda parlamadım. Sırf niyetimi anlasın diye gülücük bıraktım.
Sırf bu yüzden söylemedim genel olarak böylesin. En azından bende böyle bir izlenim oluşturdun.
 
Sırf bu yüzden söylemedim genel olarak böylesin. En azından bende böyle bir izlenim oluşturdun.
Bu izlenimin doğru. Ama buna engel olamıyorum. Noldu bana bilmyorum. Normalde çok sakin, kibar bir insandım.
 
Psikolojik açıdan çok değişiğm. Yani ne ben kendimi anlıyorum ne başkası beni anlıyor.

Açıkçası duygusuz biriyim.
Yani sevgi besleyemiyorum.
Kardeşlerime, babama, başkasına, arkadaşlarıma sevgi yok. Yani sevgiden kastım onlar sadece arkadaşım. Öyle dostluk, tabiri caizse gardaşlık yok.
Babam sadece babam. Yani sadece beni doyuran ihtiyaç karşılayan biri.
Sonra hiçbir kıza ilgi, aşk duymuyorum. Hiç aşık olmadım. Ergenlikte illaki biri size hoş gelir ama bende yok. Aşık olmayı bırak aşık olanlara garip oluyorum : lan ne yaşıyorsunuz diye. Çocuk manyak olmuş çok güzel vesaire. Tabi o biraz abartıyor. Aşkı anlayamıyorum. Yani başkası oluyor tamam. Ben de filmlerde görüyorum ama anlam veremiyorum.
Sonra mantık takıntım var. Etrafımda mantıksızlık gördüğüm zaman kelimenin tam anlamıyla çıldırıyorum. İnsanların anlam veremediğim şekilde davranması beni deli ediyor.
Yemek yemekten tat almıyorum. Zevk almıyorum. Sadece midemi tutsun yeter. Yemek beni yoruyor.
Ben nasıl biri oldum bilmiyorum.
Mesajlar otomatik olarak birleştirildi:

@Doğukan Fidan
Psikolağa gitmeni öneririz.
 
Aşk zaten boş bir şey gibi duruyor. Ama iyi arkadaşlar edin ve mümkünse '' gardaş'' edin, baba zaten babadır bende babama kısmen öyle bakıyorum. Anne başka tabii, sevgi kavramı nasıl bir şey? Sevgi nedir? Nasıl bir şey? Bende bilmiyorum açıkçası. Sadece gardaş edin, eğer mental olarak çökük hissediyorum diyorsanız bir psikolog yada bir yaşam koçuna başvurmanız tavsiyem olacaktır.
 
Psikolojik açıdan çok değişiğm. Yani ne ben kendimi anlıyorum ne başkası beni anlıyor.

Açıkçası duygusuz biriyim.
Yani sevgi besleyemiyorum.
Kardeşlerime, babama, başkasına, arkadaşlarıma sevgi yok. Yani sevgiden kastım onlar sadece arkadaşım. Öyle dostluk, tabiri caizse gardaşlık yok.
Babam sadece babam. Yani sadece beni doyuran ihtiyaç karşılayan biri.
Sonra hiçbir kıza ilgi, aşk duymuyorum. Hiç aşık olmadım. Ergenlikte illaki biri size hoş gelir ama bende yok. Aşık olmayı bırak aşık olanlara garip oluyorum : lan ne yaşıyorsunuz diye. Çocuk manyak olmuş çok güzel vesaire. Tabi o biraz abartıyor. Aşkı anlayamıyorum. Yani başkası oluyor tamam. Ben de filmlerde görüyorum ama anlam veremiyorum.
Sonra mantık takıntım var. Etrafımda mantıksızlık gördüğüm zaman kelimenin tam anlamıyla çıldırıyorum. İnsanların anlam veremediğim şekilde davranması beni deli ediyor.
Yemek yemekten tat almıyorum. Zevk almıyorum. Sadece midemi tutsun yeter. Yemek beni yoruyor.
Ben nasıl biri oldum bilmiyorum.
Mesajlar otomatik olarak birleştirildi:

@Doğukan Fidan
Ben sürekli ailemi kaybetme korkusu ve ölüm korkusu yaşıyorum.
Mesajlar otomatik olarak birleştirildi:

Aşk zaten boş bir şey gibi duruyor. Ama iyi arkadaşlar edin ve mümkünse '' gardaş'' edin, baba zaten babadır bende babama kısmen öyle bakıyorum. Anne başka tabii, sevgi kavramı nasıl bir şey? Sevgi nedir? Nasıl bir şey? Bende bilmiyorum açıkçası. Sadece gardaş edin, eğer mental olarak çökük hissediyorum diyorsanız bir psikolog yada bir yaşam koçuna başvurmanız tavsiyem olacaktır.
Boş değil insanın doğasında olan hiçbirşey boş değildir , sadece doğru bir aşk bulman lazım.
 
Aga tabiri caiz ise robot olmuşsun herhangi bir şey hissetmiyorsun vs. Vs. Bir psikoloğa görün bence
 
Ben sürekli ailemi kaybetme korkusu ve ölüm korkusu yaşıyorum.
Bak bunun çözümü sadece din. Müslüman isen dini ibadetleri yap. Allah ın farzlarını yerine getiren kişi ölümden korkmaz. Aile kaybetmesine geleceksek bir şey diyemem.
 
Yeni mesajlar Yeni Konu Aç  

   

SON KONULAR

Forum istatistikleri

Konular
1,178,266
Mesajlar
10,621,015
Üyeler
187,018
Son üye
eacnatas
Geri
Top