Rutherr
80+
- Katılım
- 31 Ocak 2021
- Mesajlar
- 437
- Reaksiyon skoru
- 205
Gecenin 3'ü ve uyumam gerek. 2 saat önce uyurum diye girdiğim yatakta 2 saattir kıvranma sonucu tekrar telefonu elime aldım. Neden bu durumdayım diye sorgularken her şeyin başında okulun olduğunu farkettim.
Sabahın 9 unda dersler başlıyor. Benim gibi evin okula yakınsa şanslısın. Fazla vaktini almayacak. Hatta yürüyerek bile okula gidebilirsin. Fakat eğer uzaksa, hatta metro gibi şeylerle okula gidiyorsan sıkıntıdasın. 2 nedeni var;
1. nedeni toplu taşımanın aşırı derecede kalabalık olması ve büyük ihtimalle oturacak yer bile bulamaman.
2. nedeni eğer evin cidden uzaktaysa sabahın 6 sında bile kalkman gerekebilir. bu en başta disiplinli ve iyi bir şey gibi gözükse de hiç de öyle değil.
Tamamdır bir şekilde okula geldik dersler başladı. Fakat bir sorun var. 8 saat boyunca burdasın. 8 saat. Dile kolay. Herhalde ne kadar çok çalışırsak o kadar iyi öğreniyoruz
. Neyse hadi bakalım girelim belki gelecek hayali kurduğun mesleğin hakkında bir şeyler öğretirler. Bu bari olmazsa ilgini çeken şeyler üzerinde bir şeyler öğrenirsin. Yada en kötü ihtimal, hayatını etkileyecek veya hayatında kullanabileceğin şeyler öğretirler. Ama 8 saat boyunca hayatını etkileyecek belki 2-3 şey öğrendin. İlgini çeken bir şey olmadı ve geleceğindeki mesleğin hakkında da bir şey öğretmediler ve 8 saatin bu şekilde geçti. Depresif ve sıkıcı ortamı yüzünden sen de yavaş yavaş bu ortama kapılmaya başladın. Her günün bu şekilde geçmeye başladı. Sadece haftada 2 gün bu lanet yere gitmeme hakkın var. Hakkın diyorum evet çünkü devamsızlık v.b hakka girmez. Sınıfta kalmanı etkiliyor çünkü. Bu da zorunluluğa giriyor. Artık çok fazla sıkılmaya başladığından telefon ve bilgisayarla ilgilenmeye başladın. Git gide bunlara bağımlı olmaya başladın ve bunun farkına vardın ama bırakamıyorsun. Uyku düzenin bozuldu, dikkat dağınıklığın başladı ve derslerin çok kötü duruma gitti. Gören herkes tembel olduğunu söylüyor. Ailen bir ton laf söylüyor. Yabancılara bu konuyu anlatınca da "sen tembelsin, bir şey öğrenmek, yapmak, çalışmak istemiyorsun" diyorlar. Hayır kanki ben bir şeyler yapmak, ögrenmek istiyorum ama okul bana bunu sağlamıyor ve fırsat da tanımıyor. Günde 8 saatimi çalıyor ve ben hiç bir şey yapamıyorum. Benim hayalim olan mesleği öğrenebilmem sadece üniversitede mümkün oluyor ve bu raddeye gelebilmek için 12 senemin bu şekilde geçmesi gerekiyor. Biraz düşün bakalım mantıklı mı sence? Hayatın git gide kötüleşiyor ve ilgini çeken bir şey olmadığından teknolojiye bağımlı hale geliyorsun. Bırakmaya çalışıyorsun ama ertesi gün yine okula gittiğinde yine aynı döngüye giriyorsun. Artık 4-5 saatlik uykuyla hatta bazen 2-3 saatlik uykuyla gitmeye başlıyorsun. Hayatın iyice kötüleşiyor ve bu döngüde takılı kalıyorsun. Artık ne yapacağını bilmiyorsun. Ve bende bilmiyorum. Yine 4 saatlik uykuyla okula gitmek istemiyorum. Evde kalırsam da ailem bir ton laf edecek. Bu sorunları nasıl düzeltirim bilmiyorum çünkü okulu bırakma gibi bir şansım yok.
Sabahın 9 unda dersler başlıyor. Benim gibi evin okula yakınsa şanslısın. Fazla vaktini almayacak. Hatta yürüyerek bile okula gidebilirsin. Fakat eğer uzaksa, hatta metro gibi şeylerle okula gidiyorsan sıkıntıdasın. 2 nedeni var;
1. nedeni toplu taşımanın aşırı derecede kalabalık olması ve büyük ihtimalle oturacak yer bile bulamaman.
2. nedeni eğer evin cidden uzaktaysa sabahın 6 sında bile kalkman gerekebilir. bu en başta disiplinli ve iyi bir şey gibi gözükse de hiç de öyle değil.
Tamamdır bir şekilde okula geldik dersler başladı. Fakat bir sorun var. 8 saat boyunca burdasın. 8 saat. Dile kolay. Herhalde ne kadar çok çalışırsak o kadar iyi öğreniyoruz
. Neyse hadi bakalım girelim belki gelecek hayali kurduğun mesleğin hakkında bir şeyler öğretirler. Bu bari olmazsa ilgini çeken şeyler üzerinde bir şeyler öğrenirsin. Yada en kötü ihtimal, hayatını etkileyecek veya hayatında kullanabileceğin şeyler öğretirler. Ama 8 saat boyunca hayatını etkileyecek belki 2-3 şey öğrendin. İlgini çeken bir şey olmadı ve geleceğindeki mesleğin hakkında da bir şey öğretmediler ve 8 saatin bu şekilde geçti. Depresif ve sıkıcı ortamı yüzünden sen de yavaş yavaş bu ortama kapılmaya başladın. Her günün bu şekilde geçmeye başladı. Sadece haftada 2 gün bu lanet yere gitmeme hakkın var. Hakkın diyorum evet çünkü devamsızlık v.b hakka girmez. Sınıfta kalmanı etkiliyor çünkü. Bu da zorunluluğa giriyor. Artık çok fazla sıkılmaya başladığından telefon ve bilgisayarla ilgilenmeye başladın. Git gide bunlara bağımlı olmaya başladın ve bunun farkına vardın ama bırakamıyorsun. Uyku düzenin bozuldu, dikkat dağınıklığın başladı ve derslerin çok kötü duruma gitti. Gören herkes tembel olduğunu söylüyor. Ailen bir ton laf söylüyor. Yabancılara bu konuyu anlatınca da "sen tembelsin, bir şey öğrenmek, yapmak, çalışmak istemiyorsun" diyorlar. Hayır kanki ben bir şeyler yapmak, ögrenmek istiyorum ama okul bana bunu sağlamıyor ve fırsat da tanımıyor. Günde 8 saatimi çalıyor ve ben hiç bir şey yapamıyorum. Benim hayalim olan mesleği öğrenebilmem sadece üniversitede mümkün oluyor ve bu raddeye gelebilmek için 12 senemin bu şekilde geçmesi gerekiyor. Biraz düşün bakalım mantıklı mı sence? Hayatın git gide kötüleşiyor ve ilgini çeken bir şey olmadığından teknolojiye bağımlı hale geliyorsun. Bırakmaya çalışıyorsun ama ertesi gün yine okula gittiğinde yine aynı döngüye giriyorsun. Artık 4-5 saatlik uykuyla hatta bazen 2-3 saatlik uykuyla gitmeye başlıyorsun. Hayatın iyice kötüleşiyor ve bu döngüde takılı kalıyorsun. Artık ne yapacağını bilmiyorsun. Ve bende bilmiyorum. Yine 4 saatlik uykuyla okula gitmek istemiyorum. Evde kalırsam da ailem bir ton laf edecek. Bu sorunları nasıl düzeltirim bilmiyorum çünkü okulu bırakma gibi bir şansım yok.
