Depresyona inanmamam.

Durum
Bu konu kilitlenmiştir.
Terzi kendi söküğünü ne zamandan beri dikiyor hocam?
İleri derecede Depresyon,Anksiyete ve OKB için doktora gitmek şart.
Siz aştım deseniz de o hala içeride bir yerde var.
Benim dediğimi tekrar bana diyorsun. Kendi kendini ameliyat edebilen insanlar var senin o mantığına göre , sadece nadir. Ben herkes gibi değilim genel olarak hiçbir şey umrumda değil tanımadığın için öyle geliyor ama sevgilimden ayrılsam bile max 1 günde unuturum. İçerde bi yerde var dediğin de amacıma ulaştığım zaman gidicek. Ve iyi ki o içimde bir yerde var o bana hırs getiriyor kendi alehime kullanıyorum kendi vücudumu kendi kendime kontrol ediyorum ne yapsaydım?


Benim dediğimi tekrar bana diyorsun dediğim kısım ise içinde bir yerde var olayı. İlaçlar sadece geçici bir süre için götürür bence diyorum ben. Kişi hala o hissi içinde yaşıyor ama ilaç sayesinde beyninde hissetmiyor.
Mesaj otomatik olarak birleştirildi:

Size çok nadir geliyor olabilir ama teşhisli simetri hastalığı olan bir çocuk vardı ortaokulda. Çocuk psikiyatriye gitti gitti bir şey olmadı. Sonra çocukla o kadar çok dalga geçtiler ki işte her şeyi düzenliyor insanlar bozuyordu falan her gün her saat çocuk kendini zorladı ve gün geçtikçe simetri olayını daha az takmaya başladı hala hasta ama kendini kontrol edebiliyor yani benim dediğim şey bu kendi içini kontrol edebilmek çok zor ama olunca oluyor.
 
Neyse iyi geceler hocam. Konudan bağımsız şunu ekleyip konuyu kendim için kapatıyorum. Herkesin bu hayatta bir sınavı var, kimse birbirine denk değil veya kimse birbirinden üstün değil. Belki sorunlarımızı kendimiz yaratıyoruz belki yaratmıyoruz hiç fark etmez. O sorun var ve o kişinin hayatını dibe çekiyor, bundan ötürü onu küçümseyecek hakkı bulmayın kendinizde. İleride bir gün sizin başınıza bir şey gelir Allah korusun, bir başkası bunu küçümser. Yapmayalım.
 
Neyse iyi geceler hocam. Konudan bağımsız şunu ekleyip konuyu kendim için kapatıyorum. Herkesin bu hayatta bir sınavı var, kimse birbirine denk değil veya kimse birbirinden üstün değil. Belki sorunlarımızı kendimiz yaratıyoruz belki yaratmıyoruz hiç fark etmez. O sorun var ve o kişinin hayatını dibe çekiyor, bundan ötürü onu küçümseyecek hakkı bulmayın kendinizde. İleride bir gün sizin başınıza bir şey gelir Allah korusun, bir başkası bunu küçümser. Yapmayalım.
Hocam zaten bi tekrar baştan okudum siz daha çok haklısınız ama benim dediğim şey çoğu depresyona girdiğini sanan insan gidiyor ilaca başlayıp hayatını mahvediyor olmayan depresyonu ilaç ile çıkartıyor. Gerçekten iyi teşhis edilmesi lazım öyle alexa anketi üzgünsen depresyon 50. seviye yardım alman lazım tarzı önerilerle hayatın biter yani.
 
Benim dediğimi tekrar bana diyorsun. Kendi kendini ameliyat edebilen insanlar var senin o mantığına göre , sadece nadir. Ben herkes gibi değilim genel olarak hiçbir şey umrumda değil tanımadığın için öyle geliyor ama sevgilimden ayrılsam bile max 1 günde unuturum. İçerde bi yerde var dediğin de amacıma ulaştığım zaman gidicek. Ve iyi ki o içimde bir yerde var o bana hırs getiriyor kendi alehime kullanıyorum kendi vücudumu kendi kendime kontrol ediyorum ne yapsaydım?
Bunu deneyen çok insan oldu hocam.
İçlerindeki her neyse ondan güç almayı denediler.
Öfkeleri onları besleyecekken onlar öfkelerini beslediler.
Sonuç
Ani krizler, Kontrolsüz güç,Ani duygu değişimleri, vücut ısısında ani düşüşler, göz kararması gibi şeyler gözlendi.
Kendinizi tedavi edebilirsiniz belki ama bu konuda değil.
Yaşama enerjiniz olarak başka şey bulun.
 
Hocam zaten bi tekrar baştan okudum siz daha çok haklısınız ama benim dediğim şey çoğu depresyona girdiğini sanan insan gidiyor ilaca başlayıp hayatını mahvediyor olmayan depresyonu ilaç ile çıkartıyor. Gerçekten iyi teşhis edilmesi lazım öyle alexa anketi üzgünsen depresyon 50. seviye yardım alman lazım tarzı önerilerle hayatın biter yani.
Doğrusunuz, durduk yere kendine sorun çıkartan bambaşka bir kitle de var. Onlar sadece ilgi peşindeler, kendilerine sorun türetecek kadar aciz kişiler. Bunu ben de kabul ediyorum. Ama kesinlikle bu tür insanlarla kendini eve tıkmış birini aynı kefeye sokamayız.
Hiç düşünüyor muyuz belki arkadaşları onu dışlıyor veyahut içine kapanık ? Bilemeyiz. Bu yüzden bir şey yazarken 2 kere düşünmek lazım.
Burada kağıt üstünde bu durum için tonla çözüm de üretebiliriz ama kaç kişi bunu uygulayabilir ki.

Ben kimsenin en ufak sorununu küçümseyecek kadar aciz ve hadsiz bir konuma düşmedim. Allah başıma vermesin de. Siz de böyle olmayın diye size fikir başlığı altında başka bir bakış açısı sunmak istedim. Katılırsınız katılmazsınız sizin tercihiniz tabii ki de.
 
Bunu deneyen çok insan oldu hocam.
İçlerindeki her neyse ondan güç almayı denediler.
Öfkeleri onları besleyecekken onlar öfkelerini beslediler.
Sonuç
Ani krizler, Kontrolsüz güç,Ani duygu değişimleri, vücut ısısında ani düşüşler, göz kararması gibi şeyler gözlendi.
Kendinizi tedavi edebilirsiniz belki ama bu konuda değil.
Yaşama enerjiniz olarak başka şey bulun.
Yani dümdüz söylememi mi istiyorsun yaşadığım çoğu şeyi sevlemiyorum işte bu kadar basit rastgele öneriler vermen saçma. Dediklerinin birini bile de yaşamıyorum
Mesaj otomatik olarak birleştirildi:

Türkçe dublaj starwars yeni jedi seçmeleri konuşması türü bi metin yazmışsın denediler denediler falan her insan farklıyı siz diyorsunuz ben de diyorum ki farklıyım dediğin şeyi yaşamıyorum nerden biliyorsun beni? Normal biri değilim belki. Tanımıyorsun ki.
Mesaj otomatik olarak birleştirildi:

Zaten deneyleri var da sizin için de bi denesek. Sırf şeker verseler bu seni iyi yapıcak diye manüplasyon yapsalar o sözde depresyondayım diyen hastaya, bi süre sonra iyileştiğini zanneder.
 
%1 bile olsa intihar etmeyi düşünüp sonrasında sizi tekrar hayata bağlayan bir şey oldu mu?
Defalarca hayattan bıktım. Defalarca mutlu olmaya çalıştım. Ailem tarafından yadırgandım. Bunlar bana doğru karar verememeyi enjekte etti. Defalarca yanlışlarımı unutmaya çalıştım. Olmadı. Saçlarım dökülmeye başladı. Çok zayıflamaya başladım. Yürüyecek dermanım bile kalmamıştı en son. (Ben bunları yazarken bazıları gelip benimle dalga geçiyor. Kendileri perma yiyor ben de uyarı yiyorum orası ayrı.)

Kendimi geliştirmeye başladım. Bilgisayarlar, otomobiller, motosikletler, teknolojik olan her şey, elektronik, fizik, astronomi..
Geliştikçe güçlendiğimi ve bir şeyler başarabildiğimi öğrendim. Genelde hiçbir işe yaramayan birisi olarak görünürdüm etrafımda.
Beni hayatta tutan temel etken gelecek hayalleri oldu. Kariyer planlaması yaparak nasıl bir yol izleyeceğim görüşüne kapılarak tercihlerimi yapmaya başladım. Bu sırada fikirlerinizi kimselere söylememek gerekir çünkü ağzı olan konuşur ve genelde boş konuşmalardır bunlar.
Herhangi bir işin ucundan tutacaksınız. Eğer ilerleme fark ederseniz daha da fazlasının gelmesi için bildiğiniz can atıyorsunuz. Tüm bunları düşünürken kafada ne dert kalıyor ne de depresyon. Yalnız yaşamak da önemli tabii ki. Doğru kişiler yoksa etrafınızda silin gitsin. Hiç acımayın. Kendileriyle muhabbette hatta diyaloğa bile girmeyin. Varsınlar sizi içine kapanık birisi sansınlar. Hiçbir önemi yok. Kendi kafanızdakinden eminseniz eğer etrafınızdaki hiçbir şeye aldırış etmezsiniz. Şu an benim realda arkadaşım yok desem yeridir. Sanalda birkaç tane dostum var. Sağ olsunlar.
 
Defalarca hayattan bıktım. Defalarca mutlu olmaya çalıştım. Ailem tarafından yadırgandım. Bunlar bana doğru karar verememeyi enjekte etti. Defalarca yanlışlarımı unutmaya çalıştım. Olmadı. Saçlarım dökülmeye başladı. Çok zayıflamaya başladım. Yürüyecek dermanım bile kalmamıştı en son. (Ben bunları yazarken bazıları gelip benimle dalga geçiyor. Kendileri perma yiyor ben de uyarı yiyorum orası ayrı.)

Kendimi geliştirmeye başladım. Bilgisayarlar, otomobiller, motosikletler, teknolojik olan her şey, elektronik, fizik, astronomi..
Geliştikçe güçlendiğimi ve bir şeyler başarabildiğimi öğrendim. Genelde hiçbir işe yaramayan birisi olarak görünürdüm etrafımda.
Beni hayatta tutan temel etken gelecek hayalleri oldu. Kariyer planlaması yaparak nasıl bir yol izleyeceğim görüşüne kapılarak tercihlerimi yapmaya başladım. Bu sırada fikirlerinizi kimselere söylememek gerekir çünkü ağzı olan konuşur ve genelde boş konuşmalardır bunlar.
Herhangi bir işin ucundan tutacaksınız. Eğer ilerleme fark ederseniz daha da fazlasının gelmesi için bildiğiniz can atıyorsunuz. Tüm bunları düşünürken kafada ne dert kalıyor ne de depresyon. Yalnız yaşamak da önemli tabii ki. Doğru kişiler yoksa etrafınızda silin gitsin. Hiç acımayın. Kendileriyle muhabbette hatta diyaloğa bile girmeyin. Varsınlar sizi içine kapanık birisi sansınlar. Hiçbir önemi yok. Kendi kafanızdakinden eminseniz eğer etrafınızdaki hiçbir şeye aldırış etmezsiniz. Şu an benim realda arkadaşım yok desem yeridir. Sanalda birkaç tane dostum var. Sağ olsunlar.
işte anlatmak istediğimi sadece başaran anlar. Seni tebrik ediyorum.
 
Bilim bu konuda umrumda değil. İlacın yaptığını kendi vücudumuzu en çok kontrol eden insan olarak biz neden yapamayacağız? Kendimizi kontrol edicek bir irademiz bile yok mu?
Bilim umrunda olmalı bu konuda çünkü seni o kötü duygusal karmaşadan çıkartan hormonların kontrolünü ve salgılanmasını beynin sağlıyor. Beynini de harekete geçirebilecek bir hobi bulamadığında ya ilaçlar bunu sağlıyor ya da bu kötü dürtüleri sakinleştirmek için yatıştırıcı etkili hormonları bastıran ağır ilaçlar veriyorlar. İnsan mükemmel bir varlık değil, eğer mükemmel olsaydı var olmasının bir amacı olmazdı. Ara sıra olumsuz dürtülere kapılabiliriz, bu depresyon değildir. Depresyon çok daha ileri seviyede olan ve ilaç hariç tedavisinin zor olduğu ciddi bir hastalıktır. Zamanın ergenleri annesi istediği telefonu aldırmadı diye intihar edicem ailem sevmiyor beni depresyona girdim diyerek bu hastalığın çok basit gözükmesine sebep oluyor. Özellikle ülkemizde intihar vakalarının %~90'ı mobbing ve diğer etkenlerden doğan depresyona bağlı gerçekleşiyor. Kendini tamamen çıkmazda bulduğun ve vücudunun artık serotonin üretmediği zaman çaresiz ve ölümün kurtuluş olduğunu düşündüğün evreye gelirsin. Bu evrede intihar yüksek olasılık olsa da hobi, uğraş, uzman doktor tedavisi vs. gibi etmenler kurtuluşa yardım edebilir. Yine de maalesef ki intihar tedavisinin bittiği sanılan kişiler de tekrardan intihar ederek ölebiliyor. Buna "inanmamak", "küçük görmek" veya ergenlerin "depresyonu" ile bir tutmak saçmalık.
 
Bilim umrunda olmalı bu konuda çünkü seni o kötü duygusal karmaşadan çıkartan hormonların kontrolünü ve salgılanmasını beynin sağlıyor. Beynini de harekete geçirebilecek bir hobi bulamadığında ya ilaçlar bunu sağlıyor ya da bu kötü dürtüleri sakinleştirmek için yatıştırıcı etkili hormonları bastıran ağır ilaçlar veriyorlar. İnsan mükemmel bir varlık değil, eğer mükemmel olsaydı var olmasının bir amacı olmazdı. Ara sıra olumsuz dürtülere kapılabiliriz, bu depresyon değildir. Depresyon çok daha ileri seviyede olan ve ilaç hariç tedavisinin zor olduğu ciddi bir hastalıktır. Zamanın ergenleri annesi istediği telefonu aldırmadı diye intihar edicem ailem sevmiyor beni depresyona girdim diyerek bu hastalığın çok basit gözükmesine sebep oluyor. Özellikle ülkemizde intihar vakalarının %~90'ı mobbing ve diğer etkenlerden doğan depresyona bağlı gerçekleşiyor. Kendini tamamen çıkmazda bulduğun ve vücudunun artık serotonin üretmediği zaman çaresiz ve ölümün kurtuluş olduğunu düşündüğün evreye gelirsin. Bu evrede intihar yüksek olasılık olsa da hobi, uğraş, uzman doktor tedavisi vs. gibi etmenler kurtuluşa yardım edebilir. Yine de maalesef ki intihar tedavisinin bittiği sanılan kişiler de tekrardan intihar ederek ölebiliyor. Buna "inanmamak", "küçük görmek" veya ergenlerin "depresyonu" ile bir tutmak saçmalık.
Gerçek düşüncem bununla aynı tam kendimi düzgün açıklayamadım daha uzamasın diye konu kapanabilir mi @Mehmet Yılmaz
 
Medeni bir konuşma ortamı oldu.
Küfür ve hakarete rastlanmadı.
#Bidahayapın.
#İyigeceler.
 
Valla forumun en eğlenceli ve cidden bir şeylerin öğrenilebileceği , fikrimin de değişmesini sağlayan çünkü kaliteli önergeler içeren bir konu oldu konuya yazan herkese tesekkurler iyi ki varsınız.
 
Durum
Bu konu kilitlenmiştir.
Yeni mesajlar Yeni Konu Aç  

   

SON KONULAR

Forum istatistikleri

Konular
1,202,782
Mesajlar
10,864,607
Üyeler
191,163
Son üye
1lorianz
Geri
Top